الحقيقه اول مره اكتب عن حاجه شخصيه بس محتاجه اتكلم مع حد اووووى
أنا زى اى بنت اتجوزت عن حب اوووووى كنت بعشقه حرفيا مش شايفه غيره فى الدنيا والحقيقه هو كمان بيحبى اوى ويتمنالى الرضا بس انا ارضى عشنا مع بعض اكتر من١٣سنه عمره مامد أيده عليا ولا غلط فيا غير أن أنا ايلى ماسكه زمام الأمور الكلمه كلمتى أنا ومافيش اى حاجه ممكن تحصل فى أمور حياتنا الا بموفقتى
امال المشكله فين.....المشكله ان ابوه ايلى بيصرف علينا .. ابوه هو كل حاجه هو مصروف البيت الأساسى هو فلوس دروس العيال ،هو هدوم العيد،هو كسوة الصيف والشتاء ،هو كل حاااااجه حرفيا
أنا جوزى بشتغل بس مرتبه قليل يادوبك بيكفيه هو وايلى بيفضل يادوبك مصاريف يوميه للبيت فطار يعنى وكده
وعلى الرغم من أن كل ايلى حواليا رفضين الوضع ده الا انى وقفت قدااام الكل عشان دنيتى تفضل ماشى ماشيه بالذل وحرقة الدم وكل قرش بأخده حرفيا لازم اسمع قصائدهم كلمتين بتوع منين وانا اعمل ايه وانا زهقت لما أنا ايلى تعبت واتخنقت من العيشه كلها ولما ابتديت اعترض وارفض الوضع ده اتقالى كده حرفياً مانتى بقالك سنين صابره بجملة الصبر بقى ولما رفضت اتقالى انتى ملكيش عزيز
تعبت بجد وجوزى بقى فى النص مش عارف يعمل ايه ولما طلبت الطلاق بكى زى العيال وقالى مقدرش اعيش من غيرك انتى والعيال وابويا قالى عشان خاطر ولادك مبقاش من حقك تطلقى العيال روحهم فى ابوهم وطبعا الموضوع اتلم والدنيا ماشيه بس انا مش مرتاحه مش مبسوطه حاسه الدنيا سودا فى عنيا ويتمنى الموت من كتر مانا حاسه ان العيشه كلها مفروضه عليا مش من حقى اتمرد عليها لمجرد أن عندى اطفال لازم يكبروا بين ابوهم وأمهم
بالله عليكم قولولى اعمل ايه